این رسم الخط فارسی نیست

شعرهایی از فهردین شهوترجمهی رُزا جمالیفهردین بی شهو شاعر اهل کوزوو و آلبانی متولد سال ۱۹۷۲ در شهر راهوک است و تحصیلاتش را در زمینهی شرق شناسی تا دکتری ادامه داده است. او در شعرهایش به مضامین شرق شناسانه توجه ویژهای دارد و شعرهایش خواننده را به یاد عطار و مولانا و متون عرفانی ادبیات فارسی میاندازد.تو تو اشک مرا میبوسیو بر وجودِ من مهر میزنیمن تو را میبوسمو در عصارهی خداوند آب میشوم.----------------------زائر معبد عشقما بیزمان میمانیم شبیه آنها که در زمانزمانیکه زمان چون خداوند ستایش میشودانضباطی در جهان نیستو بخششی نیستزمانیکه تقدیر چوبهی مرگ را بر گردنِ تو میگذارد.در نسیمی، ما دسته دسته پرواز میکنیمدر کمتر از نیم دمی به مکانهایی دور سفر کردیمافق و حضیضیشرق و غرب نشانی نداشتند.سوراخ ناف ما به روغن چوب صندل آغشتهصورتمان با اوزون شسته شدموهامان به مرهم معطر سنبل هندیپاهامان در مرهم شیربا بالهایی که شبیه فرشتگان گسترده بودبا چشمانی کنجکاو ما هزاران سوال پرسیدیمما لایههای نادانی را کندیمموجودی ناپیدا را به جا گذاشتیمتا با اشعهی خورشید سوخته گردد.تمام بتهای سنگی را شکستیمتا به قلبهامان سنگ بزنیم.بر زمرد راه رفتیمبر علفی که مزین به شبنم بودمجاور با مرواریدهایی که در ژرفنایِ دریا هستند.لباسی دریایی پوشیدیم تا بالاتنهی محکم خود را بپوشانیممحکمتر از فیروزهو سنگ یاقوتی ارغوانییکی از دیگری زیباتر!به ناگهان دریافتیم که اینچنین نبودیمدریافتیم که ما زائران معبد عشق بودیمو ساکت شدیم.-------------------ناکجااقامتی موقت در ناکجادر آن ابدیت، روزهای دیگری هم هستآنها زندگی که بر جامانده است را شکل میدهندجریانی از تمامِ رنگها و سایههازمانی که همه در نور حل میشوندبا س این رسم الخط فارسی نیست...

چشمهام به نورِ کم عادت کردهاند* گفتوگو با رُزا جمالی (شاعر و مترجم) https://7sobh.com/id/493493یاسر نوروزی: «برای ادامه این ماجرای پلیسی قهوهای دم کردهام»؛ کتابی که ناگزیر مرا یاد جلسهای میاندازد در دانشگاه تهران، وقتی شرکتکنندگان بهتندی در حال بحث بودند. اوائل دهه هشتاد بود و مجموعه شعر رُزا جمالی تازه منتشر شده بود. پیشتر البته با مجموعه «این مرده سیب نیست یا خیار است یا گلابی»، طرفداران و همچنین منتقدان سرسختی یافته بود؛ اینقدر که جلسه مربوطه با وجود اینکه مؤلف خودش در آن حضور نداشت، به دعوا کشید! رُزا جمالی در واقع در کسوت شاعر همیشه تداعیگر نوگرایی و طغیان نسل شیفته شعر و ادبیات است. او در کارگاههای معروف زندهیاد رضا براهنی در دهه هفتاد هم حضور داشت و خاطراتی هم از آن دوران دارد. جمالی بعدها آثار دیگری هم منتشر کرد که از جمله میتوان به «بزرگراه مسدود است»، «این ساعت شنی که به خواب رفته است» و... اشاره کرد. او دانشآموخته کارشناسی ادبیات نمایشی از دانشگاه هنر و کارشناسی ارشد ادبیات انگلیسی از دانشگاه تهران است. تا به حال هم شش مجموعه شعر، یک نمایشنامه، یک مجموعه مقاله، دو آنتولوژی ترجمه شعر انگلیسی و هفت کتاب در عرصه ترجمه شعر جهان منتشر کرده. آنچه از آثارش میتوان دریافت این است که از تجربهگرایی در عرصههای مختلف شعر، واهمه ندارد و در حوزه ترجمه هم بسیار دقیق و محققانه وارد شده است. از جمله آثارش در حوزه ترجمه میتوان به «زنبق وحشی» (گزیده اشعار لوئیز گلوک، برنده جایزه نوبل 2020)، «دریانوردی به سمت بیزانس» (گزیده اشعار ویلیام باتلر ییتس)، «فردا و فردا و فردا» (صد قطعه از ویلیام شکسپیر) و «زنی که همیشه هست» (نوشته دوروتی پارکر) اشاره کرد که همگی از سوی ن این رسم الخط فارسی نیست...

هایکوهای امیکو میاشیتا / ترجمهی رُزا جمالیآمیکو مایاشیتا در سال 1954 در فوکوشیمای ژاپن به دنیا آمد و از سال 1993 نوشتن هایکو را آغاز کرد؛ ترجمههایی را همچنین در این زمینه انجام داده است و در کشورهای مختلفی به تدریس و معرفیِ هایکو پرداختهاست. ۱برگها را آب میکشماز آنچه که باقیمانده از کرمِ ابریشمِ سبزرنگ.۲حشرهی زمستانکه به دنبالِ سایهی انتزاعیِ خود است.۳بطری روغنِ درختِ چای برای موهایمسالِ نو آغاز میشود.۴پیشبندم با زنبوری زمستانی بر آن برمیگردم.۵اولین قورباغهمادرم میگویدگوشهایش بیش ازین نمیشنوند.۶مادرم با سرمایی بهارینشسته پشت روزنامههاروزنامه بزرگتر از آنست که بشود نگهش داشت.۷کاملیای سفیدیک جفت قیچی گلکه پدربزرگ برای من گذاشته.۸شکوفههای زیرفونهمچنان میافتندخبرِ مرگِ اوست.۹ایستگاهِ راه آهنبرانتهای ستونی آهنی که زنگ زدهباد میسوزاند۱۰رقصِ سنجاقکهاهدیهای از بطریِ خالیدر روزِ تولدم.宮下u3000惠美子Haikus by Emiko MiyashitaTranslated into Persian by Rosa Jamali این رسم الخط فارسی نیست...